η εξουσια των πραγματων

ξαφνικα...η εξουσια περασε στα χερια των πραγματων
εγω...
κι εσεις...
κομπαρσοι.

οι ταμπελες...τα φωτα...ο δρομος
ο δρομος...
Ο ΔΡΟΜΟΣ...
στα ποδια μας....
και πανω μας...να μας πατα.

τα πραγματα,ειπε..σταματησες να τα κοιτας...
τωρα...σε κοιτουν αυτα.

αυτα...

run ninna...run..

καθε πρωι,μοιαζει να ξυπνω στο ιδιο εργο...
τρεχω...
μ ολη μου τη δυναμη,τρεχω...

στους δρομους του κοσμου...να φτασω τον κοσμο...

σκαρφαλωνω λαχανιασμενη, στη ραχη του
κι ορκο δινω...
μη χρειαστει να τρεξω,ποτε ξανα...

ασημαντοτητα..

ειναι αυτη η αισθηση...
καρφωνει τα ματια κατω απ τα ποδια της
το εδαφος λειπει
αληθεια ..τοσα χρονια πετουσα
τα δακρυα τρεχουν
ευτυχια ..
κι υστερα....,
ναι,ηξερα..
προδοσια ...!

η γεφυρα..

ψαχνουν κατω απο καθε τους βημα,την επομενη στερεη πλακα
μαζι με τις προηγουμενες,σχηματιζουν τη Γεφυρα
καθε τοσο, καποιος
γκρεμιζεται..
οι αλλοι,γατζωνονται στις πλακες και σερνονται
μπροστα..

και να φανταστεις, η γεφυρα στηριζεται στο πουθενα
και κρεμεται στο κενο..

αναμνησεις απ το μελλον..

ξεχνω τις γραμμες μου..
βουλιαζω..
σε λαβας ποταμι..
σε χρυσοκοκκινη καυτρα λιωνω..
κυλω..
το χωμα καιω..
βραχια γεννω..
μνημες σου μελλον, πληρωσα..
ξυπνα με παλι..να ρθω..
σ εκπληρωσα ονειρο..
ξυπνα με παλι..

να ρθω..

εφιαλτης...

με τρομαζει να περπατω και να κανω κυκλους..
νιωθω πως κουραζομαι ασκοπα..
ξανα και ξανα..απ'το ιδιο σημειο
καθε διαδρομη μια ειρωνια..
εγκλωβισμενη σε τροχια..με απιστευτες δυναμεις!
δενει τα χερια μου.. και με βιαζει...
κι εγω..

κρατω την ανασα μου..

δανεικα φτερα..

Αγνωστοι κοσμοι ανεγγιχτοι
μελωδικοι αγγελοι
ακριβοκεντητα ονειρα
γνεθει κλωστη με μελι..

Γεμισα φως στον ηλιο τους
φορεσα τα φτερα τους
πεταξα μες στις αχνες τους
φιλησα τ'αρωμα τους..

Κολυμπησαν πικρες γλυκα
κοιμησανε τον πονο
παιξαν...χορεψαν..ξεχασαν..
κοροιδεψαν τον χρονο..

Η μνημη ολους τους ξυπνησε
το διλημμα της βαζει..
αν θελεις κοσμους μαγικους..
το παρελθον σου αλλαζει..

πεταξα τα δανεικα φτερα...και γυρισα στον κοσμο μας..